Bu heyecana siz de katılın...

Yağmur, bende gökyüzünün ağladığı gibi bir izlenim bırakır. Bu ağlayış nedendir bilinmez. Bazen çoğu insanda olduğu gibi ben de ağlamak istiyorum. Bunu da belli bir nedene bağlamadan yapmak istiyorum. Biliyorum ki ağlamak için bir neden arasam bir değil birden fazla neden bulacağım. Nedensiz yere ağlamak istiyorum. Bir yerde ağlamak strese de iyi gelir şeklinde bir ifade görmüştüm. Belki de doğrudur. Fakat gelin görün ki ağlamak o kadar kolay olmuyor. Yağmurun kendini doğadan esirgeyip kuraklığa neden olması gibi benim gözyaşlarım da kendisini benden saklayıp gözlerimi bir kuraklığa sevk etti. Özellikle biz erkekler biraz daha zor ağlıyoruz.

İki gündür Pazaryolu’na yağmur yağıyor, hem de bardaktan boşanırcasına. Camdan dışarıya baktığımda iki ayaklı, yürüyen mantarları görünce çok seviniyorum. Çok tatlı görünüyorlar. Bazen de şimşekler öylesine çakıyor ki sanki gök yarılacak. Ben yağmurun en şiddetlisine Pazaryolu’nda şahit oldum. Bazen Erzurum’un merkezinde de bu şiddette yağmur yağar. Belki Türkiye’nin başka yerlerinde daha şiddetli yağmurlar yağıyordur ama ben şimdilik buradakine şahit oldum.

Uyarı:

Bu makalenin devamına ve makale ile ilgili en güzel fotoğralara www.aykutkorkmaz.com adresinden ulaşabilirisiniz.