Bu heyecana siz de katılın...

Yalnızlığın ne olduğunu bilir misiniz? Benim için yalnızlık akşamdan başlar. Kendimle baş başa kaldığım akşamların sayısı o kadar çok ki hayatımda. Karanlığa esir olduğum, sessizliğin tam ortasında kimsenin olmadığı bir odada yalnız ben ve karanlık. Karanlıktan çok korkardım çocukken. Ama artık korkmuyorum. Yıllarca böyle yaşayınca alıştım. Sabahın olmasını dört gözle bekliyorum.

Derken komşunun horozu güneşin doğuşunu haber veriyor. Bu sese bir de camiden gelen sabah ezanı karışıyor. Tan yeri ağarmaya başlıyor. Kısa bir süre sonra da sokağın çeşitli yerlerinden geceden kurulmuş olan saatlerin alarm sesleri geliyor. Hepsi de değişik şekillerde çalıyor. Biri diğerine kesinlikle benzemiyor. Köşedeki Ayşe Teyzenin gelini olsa gerek, yine alarmı kapatıp yattı. Oldum olası uykuyu sever. Biliyorum ki, beş dakika sonra yine çalacak saatinin alarmı. Nitekim öyle de oluyor.

Ayak sesleri geliyor üst kattan, belli ki uyanmışlar. Kocasını Güneydoğu’da bir operasyon sırasında şehit veren Nurten Hanım oturuyor orada. Devletin verdiği üç kuruş yetmeyince bir fabrikaya başvurmuştu. Fabrika çok uzakta olduğu için her sabah erkenden kalkıp yollara düşüyor garibim. Bir de kızı var Nurten’in. Adı Elif. Son günlerde bana uğramaz oldu küçük Elif. En son bayramda elimi öpmeye gelmişti. Şeker ikram etmiştim ona. Kocaman gözleriyle para bekler gibi bir hali vardı ama daha almamıştım üç aylığı. Veremedim de çok üzüldüm. Keşke gelse de üç beş kuruş verebilsem güzel Elif’ime.

Alt kattan alarm sesi hiç gelmez. Zarife Hanım da benim gibi yalnız yaşıyor. Vücut yaşlanınca kendisi bir alarm sistemi kuruyor ve sabahın ilk ışıkları daha sokağı aydınlatmadan insanı dikiveriyor ayağa. İki kedisi var Zarife’nin. Birinin adı Tekir, diğerinin adını ise bir türlü aklımda tutamıyorum. Yine hatırlayamadım. İsmi gibi zarif bir hanımdır Zarife Hanım. Son günlerde rahatsızlandı diye duydum. Bugün bir çorba yapıp gitmeli ziyaretine. Tabi derman bulursam dizlerimde.

Ortalık iyiden iyiye aydınlanıverdi. Kuş sesleri, dolmuş seslerine karışmaya başladı. İşine gitmeye çalışanların sesine, okula gitmek için sokağa çıkan...

Uyarı:

Bu makalenin devamına www.aykutkorkmaz.com adresinden ulaşabilirsiniz...